Over bronnen
Soms laat een landschap je iets zien dat je niet snel vergeet. Voor mij gebeurde dat in het zuiden van Marokko, in de woestijn waar na een hele lange periode van grote droogte ineens overal gele bloemen verschenen.
“Wat de woestijn zo mooi maakt, is dat hij ergens een bron verbergt.”
– Antoine de Saint-Exupéry
Wie nieuwe wegen inslaat, zoekt vaak naar bronnen. Plekken waar iets begint. Waar je even kunt rusten, drinken, nieuwe energie opdoen.
In de woestijn kom je ze soms letterlijk tegen: plekken waar water onverwacht uit de grond naar boven komt. Voor mens en dier een moment van verfrissing.
Maar bronnen zijn er ook op andere manieren.
Een gesprek dat je raakt.
Een landschap dat je stil maakt.
Een beeld dat iets in je opent.
Tijdens een reis door het zuiden van Marokko zag ik dat op een bijzondere manier terug in de natuur zelf. Na een periode van grote droogte en een overstroming van de rivier de Draa begon het landschap weer te leven. Overal verschenen gele toortsen, krachtige bloemen die ineens zichtbaar werden in een omgeving die daarvoor kaal en dor leek.
Het maakte veel indruk op me. Alsof de natuur me lliet zien dat onder de oppervlakte altijd iets aanwezig blijft, een enorme bron van leven en kracht.
Die ervaring sterkte mijn vertrouwen om in mijn werk nieuwe stappen te zetten. Om oude zekerheden los te laten en ruimte te maken voor iets dat nog niet helemaal vorm heeft.
Toen ik de afgelopen tijd werkte aan de nieuwe opzet van mijn cursussen, en af en toe ging twijfelen of iemand hier wel op zou zitten te wachten, dacht ik daar regelmatig even aan terug. Aan dat ondergrondse gevoel van inspiratie en levenskracht dat zich op een gegeven moment weer laat zien, als je het de ruimte geeft.
Ook in het werken met beelden kun je op bronnen stuiten. Een kleur die iets opent. Een lijn die een nieuwe richting aangeeft. Een beeld dat ineens ontstaat.
Waarschijnlijk herken je dat ook. Op momenten dat je vertraagt en de aandacht verschuift van doen naar waarnemen, begint er iets te stromen.
Je wist niet dat het er was, tot je het tegenkomt.
